Bestuurders van auto’s en fietsen én hun directe omgeving die hen mogelijk berichten kan sturen. Deze rollen wisselen constant: het ene moment neem je deel aan het verkeer, terwijl je het volgende moment een bericht wil sturen naar iemand die onderweg zou kunnen zijn. Extra aandacht gaat naar heavy users van social media in het verkeer: jongvolwassenen.

MONO staat voor één of alleen. In de eerste MONO-campagne werden verkeersdeelnemers aangespoord om tijdens het rijden/fietsen maar op één ding te letten: de weg. En zich daarbij niet te laten afleiden door social media. Hoewel MONO bekendheid had, was de campagne toe aan een volgende fase. Want uit onderzoek blijkt dat veel mensen zich nog steeds laten verleiden om binnenkomende berichten te lezen tijdens het rijden/fietsen.

Mensen realiseren zich vaak niet dat dagelijkse berichtjes zoals ‘Ben je al onderweg?’ voor onveilige situaties in het verkeer kunnen zorgen voor hun geliefden, vrienden of collega’s. Met de campagne geven we verkeersdeelnemers een handelingsperspectief om (voor vertrek) hun geliefden, vrienden of collega’s te laten weten dat ze onderweg zijn, zodat ze niet worden afgeleid door dit soort berichtjes. We introduceerden ‘Mij Nie Appen!’.

Om grote bekendheid te geven aan ‘Mij Nie Appen!’ en de sociale norm te versterken zetten we mediamiddelen in met een groot bereik (TV, online video, radio, display, social en PR). Verder zijn we aanwezig op plekken waar het gedrag plaatsvindt: de weg. Omdat we mensen tijdens het rijden niet willen primen met telefoongebruik, laden we op attentieborden langs snelwegen en fietspaden alleen de boodschap ‘Ik rij MONO.’